Dziś (6 czerwca) w Leszczyńskiej Galerii Książki odbyła się sesja naukowa, na której pochyliliśmy się i rozłożyliśmy na części pierwsze bardzo skomplikowaną postać Stanisława Grochowiaka. Tym wydarzeniem inaugurowaliśmy projekt "Grochowiak: Dziedzictwo i Inspiracja”.
Wydarzenie rozpoczęła dr Janina Małgorzata Halec - wieloletnia dyrektor Miejskiej Biblioteki Publicznej im. Stanisława Grochowiaka w Lesznie witając gości i otwierając sesję. Następnie przeszła do swojego wykładu „Imienia Grochowiaka” na którym przybliżyła nam życie i historie poety, jak również jego rolę (już po śmierci) w rozwoju Miejskiej Biblioteki Publicznej w Lesznie, a jeszcze Wcześniej Wojewódzkiej Biblioteki w Lesznie oraz innych placówek jego imienia.
Po zapoznaniu się życiem Grochowiaka przeszliśmy do wypowiedzi dr hab. Michała Nawrockiego - profesora Akademi Tarnowskiej, który nauczył nas sposobów interpretacji poezji bohatera spotkania na podstawie wiersza „Kolędy”.
-Wyobraźcie sobie sytuację obserwowania żywej żaby oraz żaby spreparowanej w słoiku, to jest bardzo dziwny przykład, ale wysłuchajcie do końca. Ta żaba która jest żywa jest tą, a nie inna żabą, w tym, a nie innym momencie rechocze i w tym, a nie innym momencie kica. I wytwarza się miedzy mną a to żywą, kicającą żabą jakaś relacja. A z drugiej strony jest ta żaba spreparowana, rozłożona na części pierwsze i już nie wiadomo czy to jest żaba czy to nie jest żaba. Nie mniej, z literaturą właśnie tak jest, albo przyjmujemy ją jako tekst historyczno-literacki, albo jako literaturę żywą. - opowiadał dr hab. Michał Nawrocki.
I nad tym właśnie zastanawiała się cała sala, przypominając sobie wiersze poety, rozkładając je na części pierwsze i interpretując na te dwa całkiem odmienne sposoby.
Następnie przyszedł czas na prezentację dr hab. Anny R. Burzyńskiej pt.: „Stanisław Grochowiak a sztuka słuchowiska”. W tej części wydarzenia mówczyni, dr. Hab nauk humanistycznych, krytyk teatralny oraz wykładowczyni na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie przybliżyła nam formę dramatu jaką jest słuchowisko, czyli dramat radiowy, teatr dla niewidomych, czy teatr wyobraźni. Ta forma sztuki zrodziła się już w latach 20 XX wieku, kiedy to wyszły na świat potrzeby żołnierzy i cywili poszkodowanych do I WŚ. Stanisław Grochowiak w swojej karierze dorósł do umiłowania tej formy sztuki, łącząc prozę, epikę i dramat w jeden przepiękny twór, który w pełni nadawał się do odtwarzania w radiu, a jego sztuki do dziś uznawane są za jedne z najlepszych w tej dziedzinie. W radiu ukazały się m. In. Utwory „Księżyc”, „Wergili” i „Z głębokiej otchłani wołam” autorstwa Grochowiaka. Dr Anna Burzyńska udostępniła nam do przeczytania fragmenty tych dramatów.
Ostatnią część konferencji poprowadził Sergiusz Sterna-Wachowiak pisarz, eseista i krytyk literacki. Na wykładzie „Piękno spóźnione, Nie było cię wcześniej. Stanisław Grochowiak albo jedność w różnorodności” wysłuchaliśmy o progresie twórczości Stanisława Grochowiaka na przestrzeni lat, anegdotach podsłyszanych od członków rodziny Grochowiaka, przerywając czytaniem jego wierszy.
Choć przedstawiliśmy naszego patrona z wielu perspektyw, to nie jest nawet ułamek złożoności jego postaci. W naszej Bibliotece znajduje się ponad 160 tytułów związanych ze Stanisławem Grochowiakiem, w tym jego proza, poezja, dramaty, bibliografie i audiobooki.
Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach programu Narodowego Centrum Kultury: Kultura - Interwencje. Edycja 2024
Julia Józefiak
